Boşluktaki Yarık

Polonyalı Yönetmen Jerzy Skolimowski'nin "EO" filmini izlediğim sırada bunu yazmayı planlamıştım. Uzun süredir instagramda kısa paragraflar şeklinde yazma alışkanlığımı bir kenara bırakıp konuları daha okunaklı bir hale getirmenin disiplinine girme eşiğindeydim. Bir türlü yapamadığım çünkü her zaman daha iyisini yapacağımı sandığım veya yapacağım şeyi sonradan beğenmeme ihtimali ile garip pişmanlığa gireceğimin hissini bir türlü bırakamıyordum. Bu ketlenmişlik halinin sebeplerini net olarak bilemesem de iskeletini çıkartabilmiştim bir süredir. Neyse konuya girelim. Film EO adında bir eşeğin yaşamda kalma mücadelesinin gözünden, bizzat ''onun yerinden'', "kendimizi" ve diğer hayvanları da görmemizi sağlaması açısından çok gerçekçi-etkileyici bir film olduğunu söyleyebilirim. Vahşiliği bile isteye "SEÇEN" bir tür olarak insanın korku imparatorluğunu, bir hayvanın bakış açısından hissetmeye yaklaştıran kadraj derinlikleri ve sinematografik...